doe dan

Lieve 23-jarige ik,

Ik weet dat je je onrustig voelt de laatste maanden. Dat je voor je gevoel alles hebt wat je hartje begeert, maar dat je vooralsnog niet tevreden bent en dat dat je des te meer frustreert.

Je mag er best wat vaker bij stilstaan dat je inderdaad geen reden hebt om ongelukkig te zijn. Je hebt een dak boven je hoofd, geen geldzorgen (ja oke, die iPhone X is mooi en daar heb je geen geld voor nu, maar dat is dan wel je grootste financiële zorg), je hebt een vriend die je op handen en knieën de wereld over zou dragen, je band met je vrienden en familie is beter dan ooit. Realiseer je dat degenen tegen wie jij opkijkt met dezelfde twijfels zitten en dat ook zij zich weleens onzeker voelen.

Je hebt de neiging overal en bij iedereen groener gras te zien. Truth is: grass is green where you water it. Als je iedere dag bezig blijft met het groene gras van anderen (wat trouwens echt niet altijd zo prachtig heldergroen is als het lijkt) zul je jezelf constant voorbij blijven rennen en kom je over 60 jaar helemaal uitgeput aan op plaats van bestemming, zonder dat je ooit trots op je eigen prestaties bent geweest.

Ohja en trouwens – jij bént niet je werk.

Realiseer je dat mensen van je houden om wie je bent en niet om wat je bent. Heb nou eens geduld, job fulfillment bereik je niet in een week. Ook niet in een half jaar tijdens een traineeship. Gun jezelf de tijd om te ontdekken wat je kan en wil en zoek niet meteen naar een nieuwe uitdaging als problemen zich aandienen, maar probeer deze eerst op te lossen.

Het is niet erg als dingen anders gaan dan gepland. Je hebt nu geen duidelijk beeld van what drives you en hiervan raak je in paniek, maar dit is niet nodig. Een tip die ik je mee wil geven: schrijf een lijstje van 5 dingen die je leuk vindt om te doen en 5 dingen waar je goed in bent. Deze dingen zullen misschien iedere maand veranderen, maar op een dag zullen ze matchen. En dan is dat jouw pad. Blijf het lijstje updaten zodat je zeker weet dat je het juiste pad volgt.

Goed dat je onlangs besloten hebt het roer om te gooien en meer te werken aan je persoonlijke ontwikkeling. Dat je concrete doelen hebt gesteld met betrekking tot je eigen onderneming en je potentiele toekomst als zzp’er. Het is niks voor jou om eens een keuze te maken op basis van je gevoel en niet op basis van wat ze je opleveren. Je hoeft niet bang te zijn in elk geval, want wat heb je te verliezen?

Go f*cking big.

Liefs,

28-jarige ik

de eerste

Ik doe graag dingen die ik goed kan.

Onbekendheden maken me onzeker en die laat ik daardoor vaak links liggen. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik in mijn leven één maand gitaarles, drie atletiek- en vijf circuslessen (ja dat bestaat echt) heb gevolgd. Dit leek me tof; wilde het graag kunnen, kwam er achter dat ik er slecht in was (duh) en stopte ermee. Resultaat: ik kan geen van die dingen écht goed.

Nu roep ik al 5 jaar dat ik graag een blog zou willen beginnen. Gewoon omdat ik van schrijven hou en ik me hier graag verder in zou willen ontwikkelen. Ik merk alleen dat ik mezelf ook nu weer direct tegenspreek met ‘er zijn al een miljoenmiljard blogs’ en ‘waar moet ik dan in hemelsnaam over schrijven?’

En nu ben ik er klaar mee.

Mijn vader wil al zo lang als hij zich kan herinneren kunnen pianospelen. Elke keer als iemand ernaar vroeg kapte hij het voorstel af omdat hij ‘toch al te oud’ zou zijn. Nu wordt ‘ie volgend jaar 60 jaar en zou je bijna kunnen stellen dat hij écht te oud is (grapje pap ly).

Wat ik bedoel te zeggen is dat ik het stom zou vinden als ik op mijn zestigste baal dat ik nooit begonnen ben met schrijven. Er zijn nog altijd een miljoenmiljard andere blogs en ik heb nog steeds geen specifiek onderwerp om over te schrijven, maar ik begin gewoon alsnog.